این شعر که یک نوع تفنن ادبی است از مجموعه( چه کنم ؟ دلم از سنگ که نیست) چاپ 1365 ص 53) انتخاب شده است.

به قول مرحوم سهیلی آین قطعه، شعر نیست، اصطلاحات بدیعی است که در فن شاعری به کار می رود ودر میان کارهای قدیمی تفنن جدیددی است.

برخی این نوع هنر نمایی ها را دوست دارند و من این قطعه شبیه شعر را به دوستدارانش تقدیم می کنم.

تو شعری ، بهترین شعر جهانی

بمان خرم که شعر جاودانی

بر اندامت خدا لطف غزل داد

تو را این موهبت روز ازل داد

قد تو حد بالای کلام است

تبسم های تو شعری تمام است

دو ابرو مطلع حسن و جوانی

بیانت قاصد عطر معانی

لبت گلبرگ و دندان لولو تر

چه تشبیهی از اینها دلنشین تر؟!

رخت خورشید و چشمانت ستاره

چنین روشن ندیدم استعاره !

دو مصراع لبت ، جان مصور

که من بوسیدم و گفتی مکرر

به طعم بوسه ات عطر عسل بود

لبت در این میان بیت الغزل بود

تو را هر جا به هر هنگام دیدم
نگاهت را پر از ابهام دیدم

چو گیسو را فرو ریزی به شانه

برآید آفرین از هر کرانه

لب و چشم و دهانت دلپذیر است

کجا اینسان مراعات النظیر است؟

تو شهدی ، شکّری ، قندی ، نباتی

خداوندا چه تنسیق الصفاتی؟

فصاحت ها، تو را زیر زبان است

همین خود مایه حسن بیانست

مصور کن به شکل بوسه لب را

نشان ده معنی حسن طلب را

تعالی الله تو را حسن تمام است

به هر عضوت که بینم انسجام است

         روزی مردی ثروتمند در اتومبیل جدید و گران قیمت خود با سرعت فراوان از خیابان کم رفت و آمدی می گذشت ناگهان از بین دو اتومبیل پارک شده در کنار خیابان یک پسر بچه پاره آجری به سمت او پرتاب کرد.پاره آجر به اتومبیل او برخورد کرد .
مرد پایش را روی ترمز گذاشت و سریع پیاده شد و دید که اتومبیلش صدمه زیادی دیده است. به طرف پسرک رفت و او را سرزنش کرد .
پسرک گریان با تلاش فراوان بالاخره توانست توجه مرد را به سمت پیاده رو، جایی که برادر فلجش از روی صندلی چرخدار به زمین افتاده بود جلب کند .
پسرک گفت:”اینجا خیابان خلوتی است و به ندرت کسی از آن عبور می کند. برادر بزرگم از روی صندلی چرخدارش به زمین افتاده و من زور کافی برای بلند کردنش ندارم .
“برای اینکه شما را متوقف کنم ناچار شدم از این پاره آجر استفاده کنم “.
مرد بسیار متاثر شد و از پسر عذر خواهی کرد. برادر پسرک را بلند کرد و روی صندلی نشاند و سوار اتومبیل گرانقیمتش شد و به راهش ادامه داد .
در زندگی چنان با سرعت حرکت نکنید که دیگران مجبور شوند برای جلب توجه شما پاره آجر به طرفتان پرتاب کنند !
خدا در روح ما زمزمه می کند و با قلب ما حرف می زند .
اما بعضی اوقات زمانی که ما وقت نداریم گوش کنیم، او مجبور می شود پاره آجری به سمت ما پرتاب کند...

علي در عرش بالا بي نظير است

علي بر عالم و آدم امير است

به عشق نام مولايم نوشتم

چه عيدي بهتر از عيد غدير است؟

به راستی چه عیدی بهتر و برتر از غدیر است؟ و خدا تنها خدا داند علی کیست

عید غدیر بر همه شیعیان و پیروان علی علیه السلام مبارک باد

 در ادامه مطلب چند شعر زیبا در مدح علی علیه السلام آورده ام:

یا علی مدد

خیلی وقته میخوام به تارنمای خودم سری بزنم و مطلبی در آن بذارم. اما مشغله کاری اجاز نمی داد. حقیقت این که دو وبلاگ دیگر هم یکی مربوط به انجمن معلمان ادبیات و یکی گروههای آموزشی را ساماندهی می کنم اینه که سر وبلاگ خودم بی کلاه مونده. دوستان هم لطف کردند و هر از گاهی به وبلاگ سر زدن. از همه این عزیزان سپاسگزارم.

  چند خبر براتون دارم. یکی  انتشار کتاب مشاعره است که سال قبل از آون برای بچه ها جشنواره مشاعره راه انداختیم. امسال هم قصد داریم این کارو انجام بدیم. یکی دیگه هم چاپ کتاب خلوتگه راز است و دبگری هم برگزاری المپپیاد ادبی است که برای دیدن آگهی آن به تارنمای انجمنhttp://adabyyat.blogfa.com/ مراجعه کنین.

چند تا شعر قشنگ هم در باره ماه مهر است که می توانید در ادامه مطلب بخونید.

بار ديگر رمضان از راه رسيد. بر ماه رمضان و رمضانیان درود مي فرستم و اين شعر زيبا را  به جرعه نوشان سبوی رمضان تقديم مي دارم.

امــــــــشب دری به خلــــوت میــــخانه بازکن                   بیدل به ســــــوی قبله مســــتی نماز کن

بنشین شبی به میکده با بیـــــــدلان مست                     از زاهــــــــدان رنــــــگ وریـا احــــــتراز کن

بــــوی خــــــمار مـــی شـــــنوم از نیــــــاز تو                   خود را به بـــــــوی می  زجهان بی نیاز کن

فصل تلاوت صحف مســـتی است و عشـــق                   یک سوره می بخوان وسپــــس در فراز کن

مستی طلب به لیله قدری که امشب است                    بنــــشین به کـــــوی میـــــکده راز ونیاز کن

لب بستـــــــه ای به روزه  اگر این زمـــان بیا                     یک جرعه می بنــوش وبه می روزه باز کن

گر همـــــــچو عارفان تو خـــــــمار ولایتــــی                      دستـــــی به ســـــوی ساقی کوثر دراز کن

خواهی اگربه کوی اجــــــابت شـــوی مقیم                      امــــــشب دری به خلـــــوت میخانه بازکن

 (؟)

اين شعر را نيز در سال ۱۳۸۵ در وبگاه گذاشته بودم.

روز و هفته معلم برهمه مشعلداران عشق مبارک باد.

تعدادي از دوستان شعرهاي زيبايي در بزرگداشت مقام معلم درخواست داشتند. اين شعر ساده و زبيا را به همه اين دوستان تقديم مي دارم.

در همين وبلاگ شعر ديگري با عنوان "مدرسه عشق" و "دراين کلاس کوچک" آمده است.

خاطرات دبستان

اولین روز دبستان بازگرد

کودکی ها، شاد و خندان باز گرد

باز گرد ای خاطرات کودکی

بر سوار اسب های چوبکی

خاطرات کودکی زیباترند

یادگاران کهن مانا ترند

درس های سال اول ساده بود

آب را بابا به سارا داده بود

درس پند آموز روباه و خروس

روبه مکار و دزد و چاپلوس

روز مهمانی کوکب خانم است

سفره پر از بوی نان گندم است

کاکلی گنجشککی باهوش بود

فیل نادانی برایش موش بود

با وجود سوز و سرمای شدید

ریز علی پیراهن از تن می درید

تا درون نیمکت جا می شدیم

ما پر از تصمیم کبری می شدیم

پاک کن هایی ز پاکی داشتیم

یک تراش سرخ لاکی داشتیم

کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت

دوشمان از حلقه هایش درد داشت

گرمی دستانمان از آه بود

برگ دفتر ها به رنگ کاه بود

مانده در گوشم صدایی چون تگرگ

خش خش جاروی بابا روی برگ

همکلاسی های من یادم کنید

باز هم در کوچه فریادم کنید

همکلاسی های درد و رنج و کار

بچه های جامه های وصله دار

بچه های دکه سیگار سرد

کودکان کوچک اما مرد مرد

کاش هرگز زنگ تفریحی نبود

جمع بودن بود و تفریقی نبود

کاش می شد باز کوچک می شدیم

لا اقل یک روز کودک می شدیم

یاد آن آموزگار ساده پوش

یاد آن گچ ها که بودش روی دوش

ای معلم نام و هم یادت به خیر

یاد درس آب بابایت به خیر

ای دبستانی ترین احساس من

بازگرد این مشق ها را خط بزن

از  انجایی که مجوز نشر اقلیم مهر متعلق به اینجانب است، چندی است دست به انتشار کتابهایی زده ام. این کتاب ها را می توانیم در نشانی زیر ملاحظه بقرمایید:

معرفی کتابهای انتشارات اقلیم مهر

در ضمن کتاب " در کلاس نوشتن" مجموعه مقالات معلمان در باره انشا، املا و تدریس متون فارسی از چاپ خارج شد.

شعبان شد و پیک عشق از راه آمد

عطر نفس بقیه ا.. آمد

با جلوه سجاد و ابوالفضل وحسین(ع)

یک ماه وسه خورشید در این ماه آمد

روزهای خوش و پر برکت ماه شعبان بر شما مبارک باد

 ظهر بود و لحظه ها دلگــير بود                           گام ها در جاده ي تقدير بود

روز بود اما به دوش لحظه ها                          بار تلخ صد شب دلگــــير بود

لحظه هاي غم به كندي مي گذشت                راه ها آكنده از تأخير بود

از ميان ديده و لب، اشك و آه                          هر زمان در بارش و تبخير بود

عاشقي جرم برزگ عاشقان                            عاشقان را جمله اين تقصير بود

پاك مردي از تبار روشني                               ميزبان تيغه ي شمشير بود

در گلوي كودك شش ماه نيز                          تيرهاي تيز جاي شير بود

آسمان آمد كه سيرابش كند                           سعي او افسوس بي تاثير بود

آفتاب آمد بتابد، آب شد                                 آسمان آمد ببارد، دير بود

خون خورشيد خدا بر خاك ريخت                     درد ظلمت را چنين تدبير بود

شاعر(؟) 

ماه مهربانی  ماه انس والفت دوباره نیلوفرهای عشق ومحبت مشام ها را می نوازد باغبان های

بوستان سبزدانش دست در دست هم به مهر باغچه هایی می سازند مینو صفت تا پرستو های

 کوچک وسروهای  نو رسته باغ دانش هستی و حیات رادر آن زمزمه وتجربه نمایند.

انک اندک طنین خوش آهنگ گام های دانش انموران ومعلمان کوچه ها وخیابان های شهر را دیدنی نموده

وچهره شهر با پوشش های رنگ رنگ نوآموزان نونهالان ودانش آموزان دیدنی شده ونشاط بهاری به خود

گرفته  است و بر شهر لبخند می زند.

وهمه این دفتری ازخاطره هاست.

خاطره هایی از دوران خودمان . وه که چه زیبا بود....

یاد باد آن روزگاران یاد باد

دوباره از دل فجر آفتاب می روید                       به صحن مدرسه گل های ناب می روید

دوباره فصل کلای ایت و درس اول ومشق           ز شاخه های  قلم نان و آب می روید

دوباره در دل اندیشه های نورانی                     شکوفه های خرد بی حساب می روید

 صحنه ي آفاق چون تو مــاه ندارد                           چون تو جمالي به جلوگاه ندارد

ماه خجل شد زحسن روي تو آري                           روشــني آفتاب مـــــــــاه ندارد

مهر تو را مشتري ششوند بـــه آهي                            آه كــــــه دل در بساط آه ندارد

روي تو آينيه ي جمال الهي است                               در تـــــو تماشاي من گناه ندارد 

صبح سپيدي ، شبم به روي تو روز است                     زلفت اگر روز مــــن سياه ندارد     

كوكب اشكم در آستين بدرخشيد                           عشق بــــدين روشني گواه ندارد

باد بـــود پيك عاشقانش و افسوس                          بـاد هم آنجا كه اوست راه ندارد

خط به رخ از زلف كن حريم كه هندو                            حــــرمت بيت الحرام نگاه ندارد

بـــا همه آفاق مهر روز كه خورشيد                          ملك جــــهان گير و سيپاه ندارد

زيـــــــر نگيــن هنر قلمرو دلهاست                           سلطنت ((شهريـــار )) شاه ندارد

((شهريار ))

ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی                      ازین باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

                                       -------------------------

  ابر آذاری در آمد باد نورورزی وزید                      وجه می   می خواهم و مطرب که می گوید رسید

شاهدان در جلوه  و من شرمسار کیسه ام        بار عشق و مفلسی صعب است می باید کشید
 

سالي نو و سلامي نو، درودي دوباره و سرودي ديگر

همراه با قدوم مبارك سال نو و رسوم جشن نوروز به استقبال بهار مي­رويم و

 همنوا با طبيعت زيبا­، « يا محول الحال

و الاحوال» را سرداده، يهترين احوال را براي وجود خويش و خويشان از خداوند

 منان تمنا مي­كنيم. اما مي­دانيم

كه براي رسيدن به « احسن­حال» دستان تلاشگري بايد،كه بي­رنج ميسر

  نمي­شود.خورشيد سر بلند جامعه­ي فردا،

از پس تلاش­ها  و موفقيت­هاي امروز همه­ي ما طلوع خواهد كرد. اگر همچون امامان معصوم عليهم­السلام

و پيروان راستين   آن­ها دمي از  همدلي با قرآن و نماز و نياز جدا نباشيم و همواره از خداي خويش طلب

 هدايت نماييم.  در آستانه­ي سال نو، با تبريك عيد باستاني، براي سفره­ي دلتان

 هفت سين«سعادت»،«سلامت»،«سرفرازي»ج،«سربلندي»،«سروري»،«سالاري» و«سرسبزي» آرزومندم.

نوروزتان ییروز ، شاد وخرم باشید

تو بر سیاه تخته سپید می نویسی                    

شکوفه می تکانی امید می نویسی

در این کلاس کوچک که پنجره ندارد

دریچه می گشایی جدید می نویسی

تو با اشاره خود چه راحت و صمیمی

برای قفل ذهنم کلید می نویسی

چه نور دل فروزی نوشته تو دارد

مگر برای خورشید رسید می نویسی

همیشه دوستی را به حال می کشانی

همیشه دشمنی را بعید می نویسی

شکوه راستی را به سرو می نمایی

پیام خرمی را به بید می نویسی

تو در حلول پاییز بهار می سرایی

به روی سینه برف نوید می نویسی

تو عاشق خدایی که از ریا جدایی

 وبر سیاه تخته سپید می نویسی 

 تربيت كردن چيست؟

تربيت كردن، مثل راه است؛‌  طي بايد كرد.

تربيت كردن، مانند مسأله است؛‌  حل بايد  كرد.

تربيت كردن، مانندباغباني است؛‌  عشق بايد كرد.

تربيت كردن، دشوار است؛‌  تحمل بايد كرد.

تربيت كردن، تعهد است؛‌ عمل بايد كرد .

تربيت كردن، راز است؛‌  كشف بايد كرد .

تربيت كردن، هديه است؛‌  قبول بايد كرد.

تربيت كردن، تفريح است؛‌  بازي بايد كرد .

تربيت كردن، دراز مدت است؛‌ صبر بايد كرد.  

نگارمن چو به رخسار خود نقاب گرفت

فغان ز خلق برآمد كه آفتاب گرفت

بگو بخواب كه در چشم ما، ميا امشب

جزيره­اي كه مكان تو بود، آب گرفت

خراج چين، سر زلف تو مشك ناب گرفت

رخ تو آينه از دست آفتاب گرفت

علي الصباح مه من چو كرد عزم سفر

هزار يوسفش از جان ودل ركاب گرفت

ظهير الدوله

گردهمایی علمی آموزشی دبیران زبان وادبیات فارسی دوره راهنمایی استان قم  در روز دوازدهم آذر ماه با حضور استاد سید حسین حسینی نژاد در مجتمع فرهنگی تربیت قم برگزار شد.

در این همایش پرشکوه که با حضور 400 تن از دبیران درس مزبور برگزار شد, استاد حسینی نژاد  درباره نگارش خلاق و انشا مطالب سودمندی ارایه نمودند.

در حاشیه این گردهمایی نمایشگاهی از کتاب های اانشا واملای فارسی برگزار گردید.

قطار مي­رود

تو مي­روي

تمام ايستگاه مي­رود

ومن چقدر ساده­ام

كه سال­هاي سال

در انتظار تو

كنار اين قطار رفته ايستاده­ام

وهمچنان

به نرده­هاي ايستگاه رفته

تكيه داده­ام

    شادروان قیصر امین­پور، چنان­چه از شعرهایش برمى­آید، جنوبى است و اهل «گتوند» حوالي دزفول. به همین خاطر هست كه جنگ را مى­توان در اشعار روزگار جوانى­اش به دیده ذهن دید و پریشان شد و بارید. او كه در سال 1338 متولد شده، تا سال 1357 در همان منطقه به تحصیل پرداخت و در این سال بود كه براى ادامه تحصیلات به دانشگاه تهران عزیمت كرد.

طعم  شیرین صلوات

يك روز كه پيغمبر/ در گرمي تابستان

 همراه علي مي رفت / در سايه نخلستان

دیدند که زنبوری/ از لانه­ی خود زد پر 

 آهسته فرود آمد / بر دامن پیغمبر

بوسید عبایش را / دور حرمش پر زد 

 بر خاک کف پایش / صد بوسه دیگرزد

پیغمبراز او پرسید / آهسته بگو جانم 

 طعم عسلت از چیست / هر چند که می دانم

زنبور جوابش داد / تا نام تو را گویم

 گل می کند از نامت / صد غنچه به کندویم

تا نام تو را هر شب / چون گل به بغل دارم 

 هر صبح که برخیزم / در سینه عسل دارم

از قند و شکر بهتر/ بهتر ز نبات است این 

 طعم عسل از من نیست / طعم صلوات است این