بار ديگر رمضان از راه رسيد. بر ماه رمضان و رمضانیان درود مي فرستم و اين شعر زيبا را  به جرعه نوشان سبوی رمضان تقديم مي دارم.

امــــــــشب دری به خلــــوت میــــخانه بازکن                   بیدل به ســــــوی قبله مســــتی نماز کن

بنشین شبی به میکده با بیـــــــدلان مست                     از زاهــــــــدان رنــــــگ وریـا احــــــتراز کن

بــــوی خــــــمار مـــی شـــــنوم از نیــــــاز تو                   خود را به بـــــــوی می  زجهان بی نیاز کن

فصل تلاوت صحف مســـتی است و عشـــق                   یک سوره می بخوان وسپــــس در فراز کن

مستی طلب به لیله قدری که امشب است                    بنــــشین به کـــــوی میـــــکده راز ونیاز کن

لب بستـــــــه ای به روزه  اگر این زمـــان بیا                     یک جرعه می بنــوش وبه می روزه باز کن

گر همـــــــچو عارفان تو خـــــــمار ولایتــــی                      دستـــــی به ســـــوی ساقی کوثر دراز کن

خواهی اگربه کوی اجــــــابت شـــوی مقیم                      امــــــشب دری به خلـــــوت میخانه بازکن

 (؟)

اين شعر را نيز در سال ۱۳۸۵ در وبگاه گذاشته بودم.