اين درختان اند هــمچون خاكيان    

 دست ها بـــر كـــرده اند از خاكدان

  سوي خلقان صد اشارت مي كنند       

 وآنكه گـوش استش عبارت مي كنند

    بـا زبان ســــبز و بــا دست دراز    

   از تــــوانــايي حـــق گــويند راز

  تـيـز گـوشان راز ايـشان بشنونـد  

  غـــافــلان آواز ايـشان نـشنونــد

----------------------------------------------------------  

به ذكر ش هر چه بيني در خروش است      

  دلي داند در ايـن معني كه گوش است

    نه بلبل بر گلش تسبيح خــواني است        

  كه هر خاري به تسبيحش زباني است (گلستان باب 2 )

ودرجايي ديگر :

هر گياهي كه از زمين رويد                   

   وحده  لا شريك له گويد

--------------------------------------------       

  در سحر گا هان خروس نازنين                              

               

بانگ بردارد به صوت دلنشين

         

 گويد او» يا قوم  قوموا  واتقوا«                      

 

تو بپنداري كه گويد قو قوقو (؟)